poker

..
– Hm! – rzekł pan Wołodyjowski – przecie nie po Kmicicu płacze?
– Kto to wie! – rzekła Marysia.
– To tym gorzej dla niej, bo on już nie wróci; pan hetman odesłał część laudańskich do domu, to
i siły teraz są. Bez sądu byśmy poker texas holdem go zaraz rozsiekali. Musi on o tym wiedzieć, że laudańscy wrócili, i
ani nosa nie pokaże.
– Mają podobno nasi znowu ruszyć – rzekła Terka – bo jeno na krótko dostali do domu pozwolenie.
– E! – rzecze pan Wołodyjowski – hetman poker texas hold em rozpuścił ich, bo pieniędzy w skarbie nie masz. Desperacja
prawdziwa! Gdy ludzie najpotrzebniejsi, to trzeba ich odsyłać... Ale już dobranoc waćpannom,
czas spać. A niech się tam której pan Kmicic z mieczem ognistym nie przyśni...
poker online To rzekłszy pan Wołodyjowski wstał z ławy i zabierał się do odejścia, ale zaledwie uczynił krok
ku alkierzowi, kiedy nagle uczynił się hałas w sieni i głos jakiś począł krzyczeć za drzwiami przeraźliwie:
– Hej tam! na miłosierdzie party poker boskie! otwórzcie prędzej, prędzej!...
Dziewczęta przeraziły się okropnie; pan Wołodyjowski skoczył po szablę do alkierza, ale nie
zdołał jeszcze z nią wrócić, gdy Terka odsunęła i do izby wpadł nieznany człek, który rzucił się do
poker texas hold em nóg rycerza.
– Ratunku, jaśnie pułkowniku!... panna porwana!...
– Jaka panna?
– W Wodoktach...
– Kmicic! – wykrzyknął pan Wołodyjowski.
– Kmicic! – zawołały dziewczęta.
– Kmicic! – powtórzył posłaniec.
– Ktoś ty jest? – pytał pan Wołodyjowski.
– Włódarz z Wodoktów.
– My jego znamy! – rzekła Terka – on driakiew dla waszej mości woził.

strona 108 poprzednia strona
strona 110 kolejna strona

poker