poker

”
Więc odpisała mu inaczej:
„Jakom waćpanu rzekła, że nie chcę cię znać i widzieć, tak wytrwam w tym, choćby mi się serce
miało rozedrzeć. Krzywd takich, jakie tu waćpan ludziom wyrządziłeś, nie płaci się ni majętnością,
ni poker pieniędzmi, bo umarłych wskrzesić nie można. Nie majętność też waćpan utraciłeś, ale sławę.
Niechże ci ta szlachta, którąś popalił i pomordował, przebaczy, to ci i ja przebaczę; niech ona cię
przyjmie, to i ja przyjmę; niech ona bamba poker pierwsza za tobą się wstawi, tedy jej orędownictwa wysłucham.
A jako się to nigdy stać nie może, tak i waćpan szukaj gdzie indziej szczęścia, najpierw zaś
boskiego, nie ludzkiego, przebaczenia, bo ci boskie potrzebniejsze...”
reguły pokera Panna Aleksandra polała łzami każde słowo listu, potem przypieczętowała go billewiczowskim
sygnetem i sama wyniosła go posłańcowi.
– Skąd jesteś? – pytała obrzucając wzrokiem tę dziwaczną postać pół-chłopa, pół-sługi.
– Z lasu, poker texas holdem panoczka. – A gdzie twój pan?
– Tego mnie nie wolno powiedzieć... Ale on stąd daleko; ja pięć dni jechał i szkapę zmordował.
– Masz talara! – rzekła Oleńka. – A twój pan nie w chorobie?
– Zdrowy on junak jak tur.
– A nie w poker texas holdem głodzie? nie w ubóstwie?
– On bogaty pan.
– Idź z Bogiem.
– Kłaniam do nóg.
– Powiedz panu... czekaj... powiedz panu... niech go Bóg wspomaga...
Chłop odszedł – i znowu zaczęły płynąć dnie, tygodnie bez wieści o Kmicicu; przychodziły za
to publiczne, jedna od drugiej nieszczęśliwsze,– Wojska Chowańskiego coraz szerzej zalewały
Rzeczpospolitą.

strona 1725 poprzednia strona
strona 1727 kolejna strona

poker