poker

Obecni zdrętwieli, widząc ten nadludzkiej odwagi uczynek,
i przez czas jakiś nikt słowa nie śmiał przemówić; na koniec Czarniecki zakrzyknął:
– Szalony człecze! Toż gdyby pękło, na proch by cię zmieniło!
A pan Andrzej rozśmiał się tak szczerze, że poker texas holdem aż błysnął zębami jak wilk:
– Albo to nam prochów nie trzeba? Nabilibyście mną armatę i jeszcze bym po śmierci napsuł
Szwedów!
– Niechże cię kule biją! Gdzie u ciebie bojaźń mieszka?
Młody mniszek złożył ręce i poglądał z niemym uwielbieniem na gratis poker Kmicica. Lecz widział jego
czyn i ksiądz Kordecki, który właśnie zbliżał się w tę stronę. Ten nadszedł, wziął pana Andrzeja
obu rękoma za głowę, następnie położył na niej znak krzyża.
– Tacy jak ty nie poddadzą Jasnej Góry! – rzekł – aleć zakazuję poker texas holdem żywot potrzebny narażać. Już
strzały cichną i nieprzyjaciel schodzi z pola; weźże tę kulę, wysyp z niej proch i ponieś ją Najświętszej
Pannie do kaplicy. Milszy jej będzie ten podarek niźli te perły i jasne kamuszki, któreś
jej podarował!
– Ojcze! poker – odrzekł rozrzewniony Kmicic – co tam wielkiego!... Ja bym dla Najświętszej Panny...
Ot! słów w gębie nie staje!... Ja bym na męki, na śmierć. Ja bym nie wiem co był gotów
uczynić, byle jej służyć...
I łzy błysły w oczach pana Andrzeja, a ksiądz Kordecki poker rzekł:
– Chodźże do niej i z tymi łzami, póki nie obeschną. Łaska jej spłynie na ciebie, uspokoi cię,
pocieszy, sławą i czcią przyozdobi!
To rzekłszy wziął go pod ramię i poprowadził do kościoła, pan Czarniecki zaś spoglądał za
nimi czas jakiś, wreszcie rzekł:
– Siła widziałem w życiu odważnych kawalerów, którzy za nic sobie pericula ważyli, ale ten
Litwin to chyba d.

strona 755 poprzednia strona
strona 757 kolejna strona

poker